Αιτίες & Συμπτώματα

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα είναι μια πολύ επώδυνη, συχνά ξαφνική πάθηση των τενόντων στην άρθρωση του ώμου. Ωστόσο, δεν επηρεάζεται η ίδια η άρθρωση του ώμου. Αποτίθονται κρύσταλλοι ασβεστίου συνήθως στην περιοχή πρόσφυσης των τενόντων του στροφικού πετάλου.Η πάθηση αυτή εμφανίζεται πιο συχνά μεταξύ 30 και 50 ετών. Οι αιτίες αυτής της κατάστασης δεν έχουν πλήρως διευκρινιστεί.

Πώς δημιουργείται
Στο πρώτο στάδιο, πριν την εναπόθεση των κρυστάλλων ασβεστίου στον ώμο δημιουργείται αυξημένος ινοχόνδρινος ιστός. Σε αυτά τα σημεία αποτίθεται ασβέστιο. Οι καταθέσεις αρχίζουν να υγροποιούνται και αποκτούν μια σύσταση που μοιάζει με οδοντόκρεμα. Σε αυτό το στάδιο το ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να λειτουργεί: οι αποθέσεις ασβεστίου απορροφούνται από τα μακροφάγα, τα οποία είναι τα «κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος». Μέσω αυτής της φλεγμονής, ο όγκος και η πίεση αυξάνονται και οι πόνοι γίνονται πιο έντονοι.

Συμπτώματα:
Οι πάσχοντες παραπονιούνται για διάφορα συμπτώματα. Αυτά ποικίλουν ανάλογα με το στάδιο της πάθησης, την τοποθεσία και το μέγεθος των αποθέσεων ασβέστη. Οι ασθενείς που βρίσκονται στο αρχικό στάδιο μιας ασβεστοποίησης του ώμου συνήθως δεν έχουν συμπτώματα. Όταν η πάθηση προχωράει, οι ασθενείς παραπονιούνται για έντονους πόνους λόγω της φλεγμονής.

Αν έχετε ξαφνικό πόνο σε κατάσταση ηρεμίας ή αν οι πόνοι εντείνονται κατά την κίνηση, αυτό μπορεί να υποδεικνύει έναν ώμο με ασβέστη. Χαρακτηριστικοί πόνοι είναι τη νύχτα όταν κοιμάστε στην πληγείσα πλευρά.

Πώς διαγιγνώσκουμε τον ώμο με ασβεστοποιό τενοντίτις:

Εκτός από τη λήψη του ιστορικού (ασθένεια) και την κλινική εξέταση, ο υπέρηχος και οι ακτινογραφίες είναι σημαντικές διαγνωστικές μέθοδοι. Οι αποθέσεις ασβέστη είναι πολύ εύκολο να ανιχνευθούν μέσω υπερηχογραφήματος. Σε πολλές περιπτώσεις ακολουθεί και μια ακτινογραφία. Μπορεί να απαιτούνται επίσης μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία για να αποκλειστούν συνυπάρχουσες καταστάσεις, όπως ρήξη τενόντων, αρθρίτιδα ή φλεγμονή.

Θεραπεία:

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η θεραπεία είναι συντηρητική και περιλαμβάνει:

• Ακινητοποίηση του ώμου
• Αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα
• Φυσιοθεραπεία
• Ενέσεις κορτικοστεροειδών

Εάν οι συντηρητικές μέθοδοι δεν είναι αποτελεσματικές, μπορεί να εξεταστεί η χειρουργική αφαίρεση των εναποθέσεων ασβεστίου μέσω αρθροσκόπησης.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Kalkschulter συχνά υποχωρεί αυθόρμητα με την πάροδο του χρόνου. Ωστόσο, η κατάλληλη θεραπεία μπορεί να επιταχύνει την ανάρρωση και να μειώσει τα συμπτώματα.