Διακρίνουμε γενικά δύο κατηγορίες:

1. Κατάγματα του αυχένα του μηριαίου οστού
   Η αιτία είναι συνήθως μια πτώση πάνω στο ισχίο, κατά την οποία η μηριαία κεφαλή αποσπάται από τον αυχένα. Στους ηλικιωμένους, τέτοια κατάγματα αντιμετωπίζονται συνήθως με αρθροπλαστική (τεχνητή άρθρωση). Στους νεότερους ασθενείς, υπάρχει η δυνατότητα στερέωσης με βίδες.
2. “Διατροχαντήρια” κατάγματα του μηριαίου οστού
   Σε αυτή την περίπτωση, η θέση του κατάγματος είναι πιο απομακρυσμένη από τη μηριαία κεφαλή, δηλαδή πιο προς τα έξω. Η αιτία είναι συνήθως μια ισχυρή πτώση. Η πλειονότητα αυτών των τραυματισμών σταθεροποιούνται με τη χρήση ενδομυελικών ήλων.

Και οι δύο μορφές καταγμάτων εμφανίζονται εξίσου συχνά.

Αιτίες: Πώς προκαλείται ένα κάταγμα αυχένα του μηριαίου οστού;

Στους ηλικιωμένους, η πιο συχνή αιτία είναι μια πτώση στο ισχίο. Η συγκεκριμένη βλάβη διευκολύνεται από την οστεοπόρωση, δηλαδή τη χαμηλή πυκνότητα των οστών. Σε σύγκριση με τα οστά των νεότερων ανθρώπων, τα οστεοπορωτικά οστά σπάζουν πολύ πιο εύκολα κάτω από την ίδια καταπόνηση.

Επιπλέον, άλλοι παράγοντες όπως αστάθεια στο βάδισμα, ζάλη, αρρυθμίες, μειωμένη όραση ή αδυναμία στους ηλικιωμένους αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο πτώσης.

Συμπτώματα: Ποια είναι τα πιθανά προβλήματα;

Τα κατάγματα κοντά στην άρθρωση του ισχίου είναι εύκολα αναγνωρίσιμα. Συνήθως προκαλούν άμεση ακινησία. Το τραυματισμένο πόδι συχνά φαίνεται κοντύτερο και σε έξω στροφή.

Σε περιπτώσεις ατελών καταγμάτων (ράγισμα) ή σταδιακής ανάπτυξης χωρίς ατύχημα, η συμπτωματολογία είναι λιγότερο σαφής. Οι ασθενείς συνήθως παραπονιούνται για πόνο στο ισχίο ή στη βουβωνική χώρα κατά την καταπόνηση. Μερικές φορές ο πόνος γίνεται αντιληπτός και στην άρθρωση του γόνατος.

Διάγνωση:

Σε περίπτωση υποψίας κατάγματος αυχένα μηριαίου οστού, συνήθως αρκούν οι ακτινογραφίες της λεκάνης και του τραυματισμένου ισχίου. Εάν οι ακτινογραφίες είναι φυσιολογικές αλλά οι έντονοι πόνοι παραμένουν, προχωρούμε, για παράδειγμα, σε μαγνητική ή αξονική τομογραφία της άρθρωσης του ισχίου. Με αυτές τις εξετάσεις μπορούν να διαγνωστούν και τα ρωγμώδη , απαρεκτόπιστα ή τα κατάγματα κοπώσεως.

Στο πλαίσιο αυτών των εξετάσεων, πραγματοποιείται πάντα και διερεύνηση για την ύπαρξη πιθανόν οστεοπόρωσης.

Θεραπεία κατάγματος αυχένα μηριαίου οστού

Η θεραπεία του κατάγματος αυχένα μηριαίου οστού εξαρτάται πάντα από τη γενική σας κατάσταση και η απόφαση λαμβάνεται από κοινού με εσάς. Σε ασθενείς κάτω των 60 ετών, προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη δική τους άρθρωση με τη χρήση συνήθως διακαταγματικών κοχλίων. Αυτό μπορεί να απαιτεί μια παρατεταμένη περίοδο αποφόρτισης, όπως η χρήση βακτηριών (πατερίτσες) για έξι εβδομάδες.

Στη θεραπεία ασθενών άνω των 70 ετών, δίνεται προτεραιότητα στην άμεση αποκατάσταση της πλήρους κινητικότητας. Καθώς οι ηλικιωμένοι συνήθως δεν είναι σε θέση να αποφορτίσουν το τραυματισμένο πόδι χρησιμοποιώντας πατερίτσες, αντικαθιστούμε την τραυματισμένη άρθρωση του ισχίου με ενδοπρόθεση. Με αυτόν τον τρόπο, αποφεύγουμε την παρατεταμένη ακινησία.

Χειρουργική θεραπεία:

Τα κατάγματα αυχένα μηριαίου οστού σε ηλικιωμένους ασθενείς αντιμετωπίζονται συνήθως με ειδική, τσιμενταρισμένη πρόθεση μηριαίας κεφαλής. Σε αυτή την περίπτωση, αντικαθίστανται μόνο η σπασμένη κεφαλή και ο αυχένας του μηριαίου, ενώ η κοτύλη (υποδοχή της άρθρωσης) παραμένει ανέπαφη. Μόνο εάν υπάρχει σοβαρή βλάβη λόγω αρθρίτιδας (φθορά της άρθρωσης) αντικαθίσταται και η κοτύλη με τεχνητή πρόθεση.

Το πλεονέκτημα αυτής της “μισής” πρόθεσης (ημιολική διπολική πρόθεση) είναι ότι η επέμβαση είναι λιγότερο επιβαρυντική σε σύγκριση με την πλήρη ενδοπρόθεση. Επιπλέον, η διάρκεια της επέμβασης είναι σημαντικά μικρότερη. Στόχος και στις δύο περιπτώσεις είναι η κινητοποίηση του τραυματισμένου ποδιού με πλήρη φόρτιση ήδη από την πρώτη ημέρα μετά την επέμβαση.

Χειρουργική αντιμετώπιση διατροχαντήριου κατάγματος:

Η θεραπεία των διατροχαντήριων καταγμάτων του μηριαίου οστού (δηλαδή καταγμάτων στην περιοχή μεταξύ του μείζονα τροχαντήρα και του ελάσσονα τροχαντήρα) γίνεται συνήθως με ενδομυελικό ήλο . Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, το σπασμένο οστό επανατοποθετείται με έλξη και περιστροφή στην ανατομική του θέση. Αφού επιτευχθεί η σωστή θέση του κατάγματος, για τη σταθεροποίηση εισάγεται από την κορυφή του μηριαίου ένας κοντός ήλοςΣε περιπτώσεις ασταθών και υποτροχαντηρίων καταγμάτων, για καλύτερη στήριξη χρησιμοποιείται μακρύς ήλος.

Η μέθοδος αυτή είναι εξαιρετικά δοκιμασμένη και η διάρκεια της επέμβασης είναι περίπου 30 λεπτά. Και σε αυτή την περίπτωση, η πλήρης φόρτιση του ποδιού είναι εφικτή αμέσως μετά την επέμβαση.