Κάταγμα Βραχιονίου

Το κάταγμα βραχιονίου αφορά κάταγμα στο βραχιόνιο οστό, το μακρύ οστό που εκτείνεται από τον ώμο μέχρι τον αγκώνα. Ανάλογα με τη θέση, τα κατάγματα βραχιονίου παρουσιάζουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, μηχανισμούς, κινδύνους και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Η σωστή αντιμετώπιση εξασφαλίζει επούλωση, λειτουργία και αποφυγή επιπλοκών.

Τα κατάγματα βραχιονίου αποτελούν περίπου πέντε έως οκτώ τοις εκατό των καταγμάτων σε ενήλικες. Μπορεί να συμβούν σε κάθε ηλικία: σε νεαρούς μετά υψηλής ενέργειας τραύμα, σε ηλικιωμένους μετά χαμηλής ενέργειας πτώση σε οστεοπορωτικό οστό. Η θέση του κατάγματος, δηλαδή εγγύς κοντά στον ώμο, διάφυση στο μεσαίο τμήμα, ή άπω κοντά στον αγκώνα, καθορίζει τη θεραπεία.

Κάταγμα Βραχιονίου

Ο εξειδικευμένος ορθοπαιδικός χειρουργός Κρίθυμος Θωμάς αντιμετωπίζει κάθε τύπο κατάγματος βραχιονίου με σύγχρονες τεχνικές, από συντηρητική αγωγή μέχρι αρθροπλαστική ώμου σε σύνθετα κατάγματα εγγύς βραχιονίου.

Τύποι κατάγματος βραχιονίου

Τα κατάγματα βραχιονίου ταξινομούνται σε τρεις κύριες κατηγορίες ανάλογα με τη θέση.

Κάταγμα εγγύς βραχιονίου (κοντά στον ώμο)

Αποτελεί τον πιο συχνό τύπο, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους γυναίκες με οστεοπόρωση. Το κάταγμα αφορά την κεφαλή ή τον χειρουργικό αυχένα του βραχιονίου. Η πλειονότητα των μη μετατοπισμένων ή ελαφρώς μετατοπισμένων καταγμάτων αντιμετωπίζεται συντηρητικά με ανάρτηση και πρώιμη κινητοποίηση.

Σε σημαντικά μετατοπισμένα κατάγματα ή πολυτεμαχικά κατάγματα, η χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει οστεοσύνθεση με πλάκα κλειδώματος ή, σε ηλικιωμένους με σύνθετα πολυτεμαχικά κατάγματα, αντίστροφη αρθροπλαστική ώμου. Η αντίστροφη αρθροπλαστική αποτελεί εξαιρετική λύση σε ηλικιωμένους, καθώς η επούλωση πολυτεμαχικών καταγμάτων μπορεί να είναι αναξιόπιστη.

Κάταγμα διάφυσης βραχιονίου (μεσαίο τμήμα)

Το κάταγμα διάφυσης αφορά το μεσαίο τμήμα του βραχιονίου. Η ιδιαιτερότητα αυτού του κατάγματος αφορά τη στενή σχέση με το κερκιδικό νεύρο, που περιτυλίσσεται γύρω από το βραχιόνιο στην αύλακα περιστροφής. Τα κατάγματα διάφυσης μπορεί να τραυματίσουν αυτό το νεύρο, προκαλώντας αδυναμία έκτασης καρπού και δαχτύλων, γνωστή ως πτώση καρπού.

Η πλειονότητα αντιμετωπίζεται συντηρητικά με λειτουργικό νάρθηκα, γνωστό ως νάρθηκα Sarmiento. Αυτός ο νάρθηκας αποτελεί μια ειδικά σχεδιασμένη θήκη πολυπροπυλενίου που τοποθετείται γύρω από τον βραχίονα, αξιοποιώντας τη μυϊκή πίεση για ευθυγράμμιση. Η μετατροπή από αρχική ακινητοποίηση σε νάρθηκα Sarmiento γίνεται συνήθως μετά τις πρώτες μία έως δύο εβδομάδες, όταν ο πόνος υποχωρεί αρκετά ώστε ο ασθενής να μπορεί να κινεί αγκώνα και ώμο. Η χειρουργική ενδείκνυται σε ανοιχτά κατάγματα, κατάγματα με νευραγγειακή βλάβη, αιωρούμενο αγκώνα, πολυτραυματίες ή αποτυχία συντηρητικής αγωγής.

Κάταγμα άπω βραχιονίου (κοντά στον αγκώνα)

Αφορά την περιοχή κοντά στην άρθρωση αγκώνα, συμπεριλαμβανομένων ενδαρθρικών καταγμάτων. Αποτελεί σπανιότερο αλλά σύνθετο κάταγμα. Η χειρουργική ανάταξη με πλάκες ή, σε ηλικιωμένους με σύνθετα ενδαρθρικά κατάγματα, ολική αρθροπλαστική αγκώνα, αποτελεί τη μέθοδο εκλογής.

Αιτίες και μηχανισμοί

Τα κατάγματα βραχιονίου προκαλούνται από διάφορους μηχανισμούς.

  • Πτώση σε ηλικιωμένους, ο συχνότερος μηχανισμός για κατάγματα εγγύς βραχιονίου.
  • Τροχαία ατυχήματα, ιδιαίτερα για κατάγματα διάφυσης.
  • Αθλητικοί τραυματισμοί, πτώσεις σε ποδηλασία, σκι ή αθλήματα επαφής.
  • Σπειροειδή κατάγματα σε αθλητές ρίψεων λόγω υπερβολικής στροφής.
  • Πτώσεις από ύψος ή απευθείας κτύπημα.
  • Παθολογικά κατάγματα σε μεταστατική νόσο.

Η ενέργεια τραυματισμού και η ποιότητα οστού καθορίζουν τη βαρύτητα. Σε οστεοπορωτικό οστό, ακόμη και χαμηλής ενέργειας πτώσεις μπορεί να προκαλέσουν σύνθετα κατάγματα.

Κάταγμα εγγύς βραχιονίου σε ηλικιωμένους

Το κάταγμα εγγύς βραχιονίου σε ηλικιωμένους αποτελεί τον τρίτο πιο συχνό τύπο οστεοπορωτικού κατάγματος, μετά το κάταγμα ισχίου και πηχεοκαρπικής. Η αντιμετώπιση αποτελεί πρόκληση, καθώς η κακή ποιότητα οστού δυσκολεύει τη σταθεροποίηση με βίδες, ενώ τα πολυτεμαχικά κατάγματα εμφανίζουν υψηλά ποσοστά αποτυχίας οστεοσύνθεσης.

Η αντίστροφη αρθροπλαστική ώμου αποτελεί μια εξαιρετική λύση σε αυτές τις περιπτώσεις. Αντικαθιστά τη φθαρμένη ή κατεστραμμένη κεφαλή με εμφύτευμα, επιτρέποντας πρώιμη κινητοποίηση χωρίς την εξάρτηση από την οστική επούλωση. Τα αποτελέσματα σε ηλικιωμένους είναι γενικά πολύ ικανοποιητικά, ιδιαίτερα σε ανακούφιση πόνου.

Η απόφαση μεταξύ οστεοσύνθεσης και αρθροπλαστικής λαμβάνεται εξατομικευμένα, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο κατάγματος, την ποιότητα οστού, τη γενική κατάσταση, τη δραστηριότητα και τις προσδοκίες.

Η σημασία της πρώιμης κινητοποίησης στα κατάγματα εγγύς βραχιονίου

Η δυσκαμψία ώμου αποτελεί τη σημαντικότερη πρόκληση στα κατάγματα εγγύς βραχιονίου. Ο ώμος τείνει να αναπτύσσει προσφύσεις κατά την ακινητοποίηση, οδηγώντας σε σημαντικό περιορισμό κίνησης. Γι’ αυτό, η πρώιμη κινητοποίηση αποτελεί βασικό στόχο.

Οι ασκήσεις εκκρεμούς, κατά τις οποίες ο ασθενής σκύβει και αφήνει το χέρι να κρεμάει ελεύθερα, εκτελώντας κυκλικές κινήσεις, ξεκινούν μέσα στις πρώτες ημέρες. Αυτές οι ασκήσεις δεν φορτίζουν το κάταγμα αλλά διατηρούν κάποιο εύρος κίνησης στην κρίσιμη πρώιμη φάση.

Το κερκιδικό νεύρο: Κρίσιμη ανατομική σχέση

Το κερκιδικό νεύρο αποτελεί τη σημαντικότερη ανατομική σχέση στα κατάγματα διάφυσης βραχιονίου. Περνάει αμέσως πίσω από το βραχιόνιο στην αύλακα περιστροφής, και μπορεί να τραυματιστεί κατά τη στιγμή του κατάγματος ή κατά τη χειρουργική αντιμετώπιση.

Η βλάβη κερκιδικού νεύρου εκδηλώνεται με αδυναμία έκτασης καρπού και δαχτύλων, δηλαδή πτώση καρπού, αδυναμία σήκωσης αντικειμένων και μούδιασμα στο πίσω μέρος χεριού. Η πλειονότητα αρχικών νευραπραξιών, δηλαδή λειτουργικών βλαβών χωρίς ανατομική διακοπή, ανακάμπτει αυτόματα σε τρεις έως τέσσερις μήνες.

Η αξιολόγηση νευρολογικής κατάστασης πριν και μετά τη θεραπεία αποτελεί κρίσιμο μέρος. Αν η νευρολογική βλάβη εμφανιστεί μετά χειρισμό ή χειρουργική, η διερεύνηση αποτελεί προτεραιότητα.

Συμπτώματα και διάγνωση

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν σφοδρό πόνο στο βραχίονα, πρήξιμο, παραμόρφωση, αδυναμία κίνησης ώμου ή αγκώνα, μώλωπες που εκτείνονται στον βραχίονα και τον αντεβράχιο λόγω βαρύτητας, και ενδεχομένως νευρολογικά συμπτώματα όπως πτώση καρπού.

Η διάγνωση βασίζεται σε ακτινογραφίες ώμου ή αγκώνα ανάλογα με τη θέση. Η αξονική τομογραφία χρησιμοποιείται σε σύνθετα κατάγματα εγγύς ή άπω βραχιονίου για ακριβή σχεδιασμό. Ο νευρολογικός έλεγχος κερκιδικού, ωλενίου και μέσου νεύρου αποτελεί απαραίτητο μέρος κάθε αξιολόγησης.

Η αξιολόγηση νευρολογικής κατάστασης πρέπει να γίνεται πριν και μετά κάθε χειρισμό ή θεραπεία, ώστε να τεκμηριώνεται ότι τυχόν νευρολογικό έλλειμμα υπήρχε πριν ή εμφανίστηκε μετά. Ο ασθενής ερωτάται αν μπορεί να σηκώσει τον καρπό και τα δάχτυλα, αν αισθάνεται μούδιασμα και αν μπορεί να κινήσει τα δάχτυλα ελεύθερα. Αυτή η τεκμηρίωση αποτελεί κρίσιμο μέρος της αξιολόγησης.

Θεραπεία

Η θεραπεία εξαρτάται σημαντικά από τη θέση, τον τύπο, τη μετατόπιση, τη γενική κατάσταση και τις ανάγκες κάθε ασθενούς.

Συντηρητική αντιμετώπιση

Η πλειονότητα των καταγμάτων εγγύς βραχιονίου και πολλά κατάγματα διάφυσης αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Για τα κατάγματα εγγύς, η ανάρτηση με πρώιμη κινητοποίηση εκκρεμούς αποφεύγει τη δυσκαμψία ώμου. Για τα κατάγματα διάφυσης, ο λειτουργικός νάρθηκας Sarmiento αξιοποιεί τη βαρύτητα και τη μυϊκή πίεση για ευθυγράμμιση, επιτρέποντας κίνηση αγκώνα.

Κάταγμα Βραχιονίου

Η σταδιακή κινητοποίηση, η ενδυνάμωση και η φυσικοθεραπεία αποτελούν κρίσιμα μέρη. Η τακτική ακτινολογική παρακολούθηση εξασφαλίζει ότι η επούλωση εξελίσσεται σωστά.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Σε κατάγματα εγγύς, η χειρουργική περιλαμβάνει οστεοσύνθεση με ειδική πλάκα κλειδώματος ή, σε σύνθετα πολυτεμαχικά κατάγματα ηλικιωμένων, αντίστροφη αρθροπλαστική ώμου. Η αρθροπλαστική αποτελεί αξιόπιστη λύση σε σύνθετα κατάγματα όπου η οστεοσύνθεση εμφανίζει υψηλά ποσοστά αποτυχίας λόγω κακής ποιότητας οστού.

Κάταγμα Βραχιονίου

Σε κατάγματα διάφυσης, η χειρουργική γίνεται με πλάκα ή ενδομυελικό ήλο. Σε κατάγματα άπω, η ανατομική ανάταξη με δύο πλάκες αποτελεί τη μέθοδο εκλογής. Η προσοχή στην προστασία κερκιδικού και ωλενίου νεύρου αποτελεί κρίσιμο στοιχείο κάθε χειρουργικής.

Κάταγμα Βραχιονίου

Η χειρουργική αντιμετώπιση καταγμάτων βραχιονίου απαιτεί ιδιαίτερη γνώση ανατομίας λόγω της στενής σχέσης με σημαντικά νεύρα. Στα κατάγματα εγγύς, ο μασχαλιαίος νεύρος βρίσκεται κοντά στον χειρουργικό αυχένα. Στα κατάγματα διάφυσης, το κερκιδικό νεύρο περιτυλίσσεται γύρω από το οστό. Στα κατάγματα άπω, το ωλένιο νεύρο βρίσκεται πίσω από τον έσω επικόνδυλο.

Η ανάστροφη αρθροπλαστική ώμου σε κατάγματα εγγύς απαιτεί εξειδικευμένη εκπαίδευση. Ο κ. Κρίθυμος, με πιστοποίηση EndoCert στην αρθροπλαστική, διαθέτει τη γνώση και εμπειρία για αυτήν τη σύνθετη επέμβαση. Τα αποτελέσματα σε ηλικιωμένους με σύνθετα κατάγματα είναι γενικά εξαιρετικά σε ανακούφιση πόνου και ικανοποιητικά σε λειτουργία.

Αποκατάσταση

Η αποκατάσταση εξαρτάται σημαντικά από τη θέση. Σε κατάγματα εγγύς, η πρώιμη κινητοποίηση ώμου αποτελεί προτεραιότητα ώστε να αποφευχθεί η δυσκαμψία, μια ιδιαίτερα σημαντική πρόκληση στον ώμο. Σε κατάγματα διάφυσης, η κινητοποίηση αγκώνα αρχίζει νωρίς ενώ ο βραχίονας σταθεροποιείται στον νάρθηκα.

Η φυσικοθεραπεία εστιάζει στην ανάκτηση εύρους κίνησης, στην ενδυνάμωση και στη σταδιακή επιστροφή σε δραστηριότητες. Η πλήρης αποκατάσταση χρειάζεται τρεις έως έξι μήνες, ανάλογα με τη βαρύτητα.

Η δυσκαμψία ώμου αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση στα κατάγματα εγγύς βραχιονίου. Η ισορροπία μεταξύ σταθερότητας κατάγματος και κινητοποίησης ώμου αποτελεί κρίσιμο σημείο. Η υπερβολική ακινητοποίηση οδηγεί σε προσφύσεις και δυσκαμψία, ενώ η πρώιμη υπερβολική κίνηση μπορεί να μετατοπίσει το κάταγμα. Ο ιατρός καθοδηγεί αυτή τη λεπτή ισορροπία.

Σε κατάγματα διάφυσης με νάρθηκα Sarmiento, η κινητοποίηση αγκώνα ξεκινά αμέσως, ενώ ο ώμος κινείται ελεύθερα μέσα στα όρια πόνου. Η σταδιακή σφίξη του νάρθηκα εξασφαλίζει βελτίωση ευθυγράμμισης καθώς η επούλωση προχωρεί. Σε βλάβη κερκιδικού νεύρου, η αποκατάσταση παρακολουθείται κλινικά, με ηλεκτρομυογράφημα σε τέσσερις έως έξι εβδομάδες αν δεν υπάρχει βελτίωση.

Κατά τη φάση αναμονής ανάκαμψης κερκιδικού νεύρου, η χρήση νάρθηκα καρπού αποτρέπει τη μόνιμη σύσπαση και διατηρεί τη λειτουργική θέση χεριού. Η φυσικοθεραπεία εστιάζει στη διατήρηση εύρους κίνησης δαχτύλων και καρπού, ώστε μετά την ανάκαμψη να μην υπάρχει δυσκαμψία. Η μεγάλη πλειονότητα ανακάμπτει πλήρως.

Η μακροπρόθεσμη αποκατάσταση μετά κάταγμα βραχιονίου περιλαμβάνει ενδυνάμωση ολόκληρου του άνω άκρου, βελτίωση νευρομυϊκού ελέγχου, αποκατάσταση ιδιοαισθητικότητας και σταδιακή επιστροφή σε δραστηριότητες. Η υπομονή αποτελεί σημαντικό παράγοντα, καθώς η πλήρης αποκατάσταση χρειάζεται αρκετούς μήνες.

Πρόληψη

Η πρόληψη καταγμάτων βραχιονίου βασίζεται σε πολλαπλούς πυλώνες ανάλογα με την ηλικία και τη δραστηριότητα. Σε ηλικιωμένους, η αντιμετώπιση οστεοπόρωσης, η βελτίωση ισορροπίας, η ενδυνάμωση μυών, η ασφάλεια σπιτιού και η πρόληψη πτώσεων αποτελούν τους βασικούς πυλώνες.

Σε αθλητές, η σωστή τεχνική, η κατάλληλη προπόνηση, η σταδιακή αύξηση φόρτισης, ο σωστός εξοπλισμός και η εκπαίδευση σε τεχνικές πτώσης μειώνουν τον κίνδυνο. Σε μοτοσικλετιστές και ποδηλάτες, η χρήση κατάλληλου προστατευτικού εξοπλισμού αποτελεί σημαντικό μέτρο.

Η αναγνώριση παθολογικών καταγμάτων, δηλαδή καταγμάτων σε οστό που έχει εξασθενήσει λόγω μεταστατικής νόσου ή πρωτοπαθούς όγκου, αποτελεί ένα ιδιαίτερο σημείο. Πόνος στο βραχίονα χωρίς προφανή τραυματισμό ή κάταγμα μετά ελάχιστο τραύμα πρέπει να διερευνάται πλήρως με ακτινογραφίες και, αν χρειαστεί, μαγνητική τομογραφία ώστε να αποκλειστεί παθολογικό αίτιο.

Σε ηλικιωμένους, η αντιμετώπιση οστεοπόρωσης μετά κάταγμα βραχιονίου αποτελεί θεμελιώδες μέρος, καθώς μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο μελλοντικών, πιθανώς σοβαρότερων καταγμάτων. Η μέτρηση οστικής πυκνότητας και η φαρμακευτική αγωγή αποτελούν μέρος της ολοκληρωμένης φροντίδας.

Επιπλοκές

Οι κύριες επιπλοκές περιλαμβάνουν βλάβη κερκιδικού νεύρου ιδιαίτερα στη διάφυση, δυσκαμψία ώμου ιδιαίτερα σε κατάγματα εγγύς, άσηπτη νέκρωση κεφαλής σε κατάγματα εγγύς, ψευδάρθρωση, κακή πώρωση και ετερότοπη οστεοποίηση ιδιαίτερα στον αγκώνα. Η πρώιμη αναγνώριση και αντιμετώπιση αυτών των επιπλοκών βελτιώνει σημαντικά τα αποτελέσματα.

Η άσηπτη νέκρωση κεφαλής βραχιονίου αποτελεί μια ιδιαίτερη επιπλοκή σε κατάγματα εγγύς, ιδιαίτερα σε πολυτεμαχικά κατάγματα όπου η αιμάτωση της κεφαλής διαταράσσεται. Μπορεί να εμφανιστεί μήνες μετά, οδηγώντας σε κατάρρευση κεφαλής και ανάγκη αρθροπλαστικής. Γι’ αυτό, η τακτική ακτινολογική παρακολούθηση μετά κάταγμα εγγύς βραχιονίου αποτελεί σημαντικό μέρος.

Η ετερότοπη οστεοποίηση, δηλαδή ο σχηματισμός οστού σε μαλακά μέρη γύρω από τον αγκώνα, αποτελεί μια ιδιαίτερη πρόκληση σε κατάγματα άπω βραχιονίου. Μπορεί να περιορίσει σημαντικά την κίνηση αγκώνα. Η πρώιμη κινητοποίηση, η αντιφλεγμονώδης αγωγή και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η ακτινοθεραπεία χαμηλής δόσης αποτελούν μέτρα πρόληψης.

Η ψευδάρθρωση, αν και σπάνια στα κατάγματα εγγύς λόγω καλής αιμάτωσης, μπορεί να εμφανιστεί στη διάφυση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου όπως κάπνισμα, σακχαρώδη διαβήτη ή ανεπαρκή σταθεροποίηση. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει χειρουργική σταθεροποίηση με πλάκα και οστικό μόσχευμα.

Κόστος

Το κόστος εξαρτάται από τον τύπο αντιμετώπισης.

  • Τον τύπο υλικού οστεοσύνθεσης ή αρθροπλαστικής, πλάκα κλειδώματος, ενδομυελικό ήλο ή αντίστροφη αρθροπλαστική.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Χρειάζεται πάντα χειρουργείο;

Όχι. Η πλειονότητα των καταγμάτων εγγύς βραχιονίου, δηλαδή περίπου ογδόντα τοις εκατό, αντιμετωπίζεται συντηρητικά με ανάρτηση, πρώιμες ασκήσεις εκκρεμούς και σταδιακή κινητοποίηση, με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα. Πολλά κατάγματα διάφυσης αντιμετωπίζονται επίσης συντηρητικά με λειτουργικό νάρθηκα Sarmiento. Η χειρουργική ενδείκνυται σε σημαντικά μετατοπισμένα, πολυτεμαχικά, ανοιχτά ή σύνθετα ενδαρθρικά κατάγματα, και σε κατάγματα με νευραγγειακή βλάβη.

Τι γίνεται με το κερκιδικό νεύρο;

Η βλάβη κερκιδικού νεύρου εμφανίζεται σε ένα ποσοστό καταγμάτων διάφυσης βραχιονίου, εκδηλούμενη χαρακτηριστικά ως πτώση καρπού, δηλαδή αδυναμία έκτασης καρπού και δαχτύλων. Η μεγάλη πλειονότητα αρχικών βλαβών αφορά νευραπραξία, δηλαδή λειτουργική βλάβη χωρίς ανατομική διακοπή, και ανακάμπτει αυτόματα σε τρεις έως τέσσερις μήνες. Η παρακολούθηση γίνεται κλινικά και με ηλεκτρομυογράφημα. Αν δεν υπάρξει ανάκαμψη μέσα σε αυτό το διάστημα, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική διερεύνηση και αποκατάσταση.

Πόσο θα διαρκέσει η επούλωση;

Η ακτινολογική επούλωση χρειάζεται συνήθως οκτώ έως δώδεκα εβδομάδες, ανάλογα με τη θέση και τη βαρύτητα. Η πλήρης λειτουργική αποκατάσταση, με ανάκτηση εύρους κίνησης, δύναμης και λειτουργικότητας, χρειάζεται τρεις έως έξι μήνες εντατικής φυσικοθεραπείας και σταδιακής αύξησης δραστηριοτήτων.

Τι είναι ο νάρθηκας Sarmiento;

Ο νάρθηκας Sarmiento είναι ένας ειδικός λειτουργικός νάρθηκας σχεδιασμένος για κατάγματα διάφυσης βραχιονίου. Αξιοποιεί τη μυϊκή πίεση, δηλαδή τη σύσπαση μυών γύρω από το κάταγμα, και τη βαρύτητα για σταδιακή ευθυγράμμιση, επιτρέποντας ταυτόχρονα ελεύθερη κίνηση αγκώνα και ώμου. Τα αποτελέσματα σε σταθερά κατάγματα είναι εξαιρετικά.

Πότε γίνεται αρθροπλαστική;

Η αντίστροφη αρθροπλαστική ώμου αποτελεί αξιόπιστη λύση σε σύνθετα πολυτεμαχικά κατάγματα εγγύς βραχιονίου σε ηλικιωμένους ασθενείς, όπου η οστεοσύνθεση με πλάκα εμφανίζει υψηλά ποσοστά αποτυχίας λόγω κακής ποιότητας οστεοπορωτικού οστού και πολλαπλών τεμαχίων. Η αρθροπλαστική επιτρέπει πρώιμη κινητοποίηση χωρίς εξάρτηση από οστική επούλωση.

Πότε πρέπει να επισκεφθώ τον ορθοπαιδικό;

Μετά τραυματισμό με σφοδρό πόνο στο βραχίονα, πρήξιμο, παραμόρφωση ή αδυναμία κίνησης ώμου ή αγκώνα, ιδιαίτερα αν υπάρχει αδυναμία σήκωσης καρπού ή μούδιασμα στο χέρι, η άμεση αξιολόγηση αποτελεί προτεραιότητα για τη σωστή αντιμετώπιση.

Κρίθυμος Θωμάς – Χειρουργός Ορθοπαιδικός Αθλητίατρος

ΚΡΙΘΥΜΟΣ ΘΩΜΑΣ, MD, MSc

Χειρουργός Ορθοπαιδικός – Αθλητίατρος

  • Αναπληρωτής Διευθυντής στην κλινική «Ώμου & Γόνατος» του Metropolitan General
  • 15 χρόνια εμπειρίας σε ορθοπαιδικά κέντρα της Γερμανίας
  • Πιστοποιημένος αρθροσκόπος (AGA-Arthroskopeur)
  • Ιατρείο στους Αμπελόκηπους

Ιατρική ανασκόπηση: 14/10/2026 · Βιογραφικό · Ραντεβού

Go to Top