Η ανακατασκευή του MPFL (Medial Patellofemoral Ligament), δηλαδή του έσω επιγονατιδομηριαίου συνδέσμου, αποτελεί τη σύγχρονη χειρουργική μέθοδο αντιμετώπισης της υποτροπιάζουσας αστάθειας και του εξαρθρήματος της επιγονατίδας. Ο MPFL είναι ο κύριος σύνδεσμος που σταθεροποιεί την επιγονατίδα κατά τις πρώτες μοίρες κάμψης, αποτρέποντας την πλάγια μετατόπισή της. Η ρήξη του, που συμβαίνει σχεδόν πάντα κατά ένα εξάρθρημα, αφήνει την επιγονατίδα ασταθή και επιρρεπή σε νέα εξαρθρήματα.
Η υποτροπιάζουσα αστάθεια της επιγονατίδας αποτελεί μια ιδιαίτερα ενοχλητική κατάσταση, που περιορίζει σημαντικά τη δραστηριότητα. Ο φόβος νέου εξαρθρήματος, η αίσθηση αστάθειας και η αδυναμία συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής, ιδιαίτερα σε νεαρούς, δραστήριους ασθενείς.
Ο εξειδικευμένος ορθοπαιδικός χειρουργός Κρίθυμος Θωμάς εκτελεί ανακατασκευές MPFL με σύγχρονες αρθροσκοπικά υποβοηθούμενες τεχνικές. Η κατανόηση της πάθησης, της χειρουργικής μεθόδου και της αποκατάστασης είναι σημαντική για κάθε ασθενή.
Τι είναι ο MPFL και ποιος ο ρόλος του
Ο έσω επιγονατιδομηριαίος σύνδεσμος, γνωστός ως MPFL, είναι μια ταινία ινώδους ιστού που εκτείνεται από την εσωτερική πλευρά της επιγονατίδας μέχρι το έσω τμήμα του μηριαίου. Ο ρόλος του είναι κρίσιμος στις πρώτες μοίρες κάμψης του γόνατος, δηλαδή από την πλήρη έκταση μέχρι τις τριάντα περίπου μοίρες, όπου η επιγονατίδα δεν εδράζεται ακόμη σταθερά στο αυχένιο αυλάκι του μηριαίου.
Σε αυτή τη θέση, ο MPFL λειτουργεί ως ο κύριος εσωτερικός σταθεροποιητής, αποτρέποντας την πλάγια ολίσθηση της επιγονατίδας. Χωρίς αυτόν, η επιγονατίδα μπορεί να μετατοπιστεί πλάγια, προκαλώντας εξάρθρημα ή αίσθηση αστάθειας.
Κατά ένα εξάρθρημα επιγονατίδας, ο MPFL σχίζεται σχεδόν πάντα. Αν δεν αποκατασταθεί, η επιγονατίδα παραμένει ασταθής και ο κίνδυνος νέου εξαρθρήματος αυξάνεται σημαντικά, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ανατομικούς προδιαθεσικούς παράγοντες.
Πώς συμβαίνει το εξάρθρημα επιγονατίδας
Το εξάρθρημα της επιγονατίδας συμβαίνει συνήθως κατά τη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας, με ξαφνική αλλαγή κατεύθυνσης, στροφή ή πλάγια δύναμη στο γόνατο. Η επιγονατίδα μετατοπίζεται πλάγια, σχίζοντας τον MPFL, και μπορεί να επανέλθει αυτόματα ή να χρειαστεί χειρισμό για ανάταξη.
Κατά το εξάρθρημα, εκτός από τη ρήξη MPFL, μπορεί να τραυματιστεί ο χόνδρος στην εσωτερική πλευρά της επιγονατίδας ή στο έξω τοίχωμα του μηριαίου. Αυτή η χόνδρινη βλάβη, αν υπάρχει, πρέπει να αντιμετωπιστεί κατά τη χειρουργική επέμβαση, καθώς μπορεί να επηρεάσει τη μακροπρόθεσμη πρόγνωση.
Ο ασθενής αναφέρει συνήθως αίσθηση ότι η επιγονατίδα βγήκε και μπήκε πάλι, ακολουθούμενη από σημαντικό πρήξιμο, πόνο στην εσωτερική πλευρά του γόνατος και αδυναμία φόρτισης. Η μαγνητική τομογραφία επιβεβαιώνει τη ρήξη MPFL και αποκαλύπτει τυχόν χόνδρινες βλάβες ή ελεύθερα σώματα.
Παράγοντες κινδύνου υποτροπής
Μετά ένα πρώτο εξάρθρημα, ο κίνδυνος υποτροπής κυμαίνεται σημαντικά ανάλογα με τους ανατομικούς παράγοντες. Ασθενείς με τροχιλιακή δυσπλασία, patella alta, αυξημένη απόσταση TT-TG ή γενικευμένη υπερελαστικότητα αρθρώσεων εμφανίζουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο υποτροπής σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς αυτούς τους παράγοντες.
Σε νεαρούς ασθενείς, κάτω των είκοσι ετών, ο κίνδυνος υποτροπής είναι επίσης υψηλότερος, λόγω του υψηλότερου επιπέδου δραστηριότητας και πιθανών ανατομικών ιδιαιτεροτήτων. Αυτοί οι ανατομικοί παράγοντες αξιολογούνται λεπτομερώς και προσεκτικά κατά τη λήψη της θεραπευτικής απόφασης.
Η αξιολόγηση αυτών των παραγόντων γίνεται με κλινική εξέταση, ακτινογραφίες, αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία. Η μέτρηση της απόστασης TT-TG, η αξιολόγηση της τροχιλιακής μορφολογίας και η εκτίμηση του ύψους της επιγονατίδας αποτελούν σημαντικά στοιχεία για τον σχεδιασμό της θεραπείας.
Πότε ενδείκνυται η ανακατασκευή MPFL
Η ανακατασκευή MPFL δεν ενδείκνυται μετά από κάθε πρώτο εξάρθρημα. Η απόφαση εξαρτάται από πλήθος παραγόντων.
- Υποτροπιάζον εξάρθρημα, δηλαδή δεύτερο ή περισσότερα εξαρθρήματα μετά από συντηρητική αντιμετώπιση.
- Πρώτο εξάρθρημα με σημαντική χόνδρινη βλάβη ή ελεύθερο οστεοχόνδρινο σώμα.
- Σημαντική αστάθεια με αίσθηση ότι η επιγονατίδα μετατοπίζεται κατά τις δραστηριότητες.
- Ανατομικοί παράγοντες κινδύνου, όπως τροχιλιακή δυσπλασία ή αυξημένη απόσταση TT-TG.
- Νεαροί, δραστήριοι ασθενείς με μεγάλο κίνδυνο υποτροπής.
Η πρώτη φορά που συμβαίνει ένα εξάρθρημα αντιμετωπίζεται συνήθως συντηρητικά, με ακινητοποίηση, φυσικοθεραπεία και ενδυνάμωση. Αν η αστάθεια υποτροπιάσει ή αν υπάρχουν σημαντικοί ανατομικοί παράγοντες κινδύνου, η χειρουργική ανακατασκευή εξετάζεται.
Ο ορθοπαιδικός αξιολογεί προσεκτικά τους ανατομικούς παράγοντες με κλινική εξέταση, ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία, ώστε να εκτιμήσει τον κίνδυνο υποτροπής και να αποφασίσει τη βέλτιστη στρατηγική.
Η σημασία της σωστής αξιολόγησης
Η αξιολόγηση πριν από μια ανακατασκευή MPFL περιλαμβάνει λεπτομερή κλινική εξέταση, ακτινογραφίες σε ειδικές λήψεις και μαγνητική τομογραφία. Η κλινική εξέταση αξιολογεί τον βαθμό αστάθειας, τη θέση και κίνηση της επιγονατίδας, τη δύναμη του τετρακεφάλου και τυχόν σημεία ευαισθησίας.
Η μαγνητική τομογραφία αναδεικνύει τη ρήξη MPFL, τυχόν χόνδρινες βλάβες, ελεύθερα σώματα και τη μορφολογία της τροχιλίας. Η αξονική τομογραφία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση της απόστασης TT-TG, ενός σημαντικού δείκτη που βοηθά στην απόφαση αν χρειάζεται μεταφορά κνημιαίου φύματος.
Αυτή η ολοκληρωμένη αξιολόγηση εξασφαλίζει ότι η χειρουργική στρατηγική σχεδιάζεται σωστά, αντιμετωπίζοντας όχι μόνο τη ρήξη MPFL αλλά και τυχόν υποκείμενους ανατομικούς παράγοντες που ευθύνονται για την αστάθεια.
Η σημασία αυτής της ολοκληρωμένης αξιολόγησης δεν μπορεί να τονιστεί αρκετά. Μια ανακατασκευή MPFL που αγνοεί σημαντική τροχιλιακή δυσπλασία ή αυξημένη απόσταση TT-TG μπορεί να μη δώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Αντίθετα, η αντιμετώπιση όλων των παραγόντων ταυτόχρονα εξασφαλίζει τα βέλτιστα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.
Η συντηρητική αντιμετώπιση του πρώτου εξαρθρήματος
Μετά ένα πρώτο εξάρθρημα επιγονατίδας, η αρχική αντιμετώπιση είναι συνήθως συντηρητική. Αυτή περιλαμβάνει σύντομη ακινητοποίηση με νάρθηκα, σταδιακή κινητοποίηση, φυσικοθεραπεία και εντατική ενδυνάμωση του τετρακεφάλου, ιδιαίτερα του έσω πλατέος μυός.
Η ενδυνάμωση αποτελεί τη βάση και τον ακρογωνιαίο λίθο της συντηρητικής αγωγής. Ισχυροί, καλά εκπαιδευμένοι μύες σταθεροποιούν δυναμικά την επιγονατίδα και μπορεί να αντισταθμίσουν τη ρήξη MPFL σε ασθενείς χωρίς σημαντικούς ανατομικούς προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου. Η σταδιακή και ελεγχόμενη επιστροφή σε δραστηριότητες, με ασκήσεις νευρομυϊκής εκπαίδευσης και ισορροπίας, εξασφαλίζει ότι ο ασθενής νιώθει ασφάλεια και εμπιστοσύνη πριν επιστρέψει πλήρως.
Αν παρά τη σωστή συντηρητική αγωγή εμφανιστεί νέο εξάρθρημα ή αίσθηση αστάθειας, τότε η χειρουργική ανακατασκευή αποτελεί τη σωστή επιλογή.
Η ψυχολογική διάσταση
Η υποτροπιάζουσα αστάθεια της επιγονατίδας μπορεί να έχει σημαντική ψυχολογική επίδραση, ιδιαίτερα σε νεαρούς αθλητές. Ο φόβος νέου εξαρθρήματος μπορεί να οδηγήσει σε αποφυγή δραστηριοτήτων, μείωση της σωματικής δραστηριότητας και απογοήτευση.
Η επιτυχής ανακατασκευή MPFL, σε συνδυασμό με σωστή αποκατάσταση, μπορεί να ανακουφίσει σημαντικά αυτόν τον φόβο. Η σταδιακή έκθεση σε καταστάσεις που παλαιότερα προκαλούσαν φόβο, μέσα σε ένα ελεγχόμενο πρόγραμμα αποκατάστασης, βοηθά τον ασθενή να ανακτήσει την εμπιστοσύνη στο γόνατό του.
Ανατομικοί παράγοντες και εξατομικευμένη αντιμετώπιση
Η αστάθεια της επιγονατίδας δεν οφείλεται μόνο στη ρήξη του MPFL. Ανατομικοί παράγοντες, όπως η τροχιλιακή δυσπλασία, δηλαδή η ρηχή ή επίπεδη αύλακα στο μηριαίο όπου εδράζεται η επιγονατίδα, η υψηλή θέση της επιγονατίδας, γνωστή ως patella alta, η αυξημένη βλαισότητα του γόνατος και η αυξημένη απόσταση TT-TG μπορεί να συμβάλλουν στην αστάθεια.
Η σωστή αντιμετώπιση πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλους αυτούς τους παράγοντες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ανακατασκευή MPFL μόνη της αρκεί. Σε άλλες, μπορεί να χρειαστεί συνδυασμός με πρόσθετες παρεμβάσεις, όπως μεταφορά του κνημιαίου φύματος ή τροχιλεοπλαστική, ανάλογα με τα ευρήματα.
Αυτή η εξατομικευμένη προσέγγιση αποτελεί τη βάση της σύγχρονης αντιμετώπισης. Δεν υπάρχει μία λύση για όλους, αλλά κάθε ασθενής αντιμετωπίζεται ανάλογα με τη δική του ανατομία και τους δικούς του παράγοντες κινδύνου.
Πώς γίνεται η επέμβαση
Η ανακατασκευή MPFL γίνεται αρθροσκοπικά υποβοηθούμενη. Ο χειρουργός χρησιμοποιεί ένα μόσχευμα, συνήθως αυτομόσχευμα από τένοντα, που τοποθετείται ανάμεσα στην εσωτερική πλευρά της επιγονατίδας και στο μηριαίο, αντικαθιστώντας τον κατεστραμμένο MPFL.
Η σωστή τοποθέτηση αποτελεί τον κρισιμότερο παράγοντα επιτυχίας. Το μηριαίο σημείο πρόσφυσης πρέπει να βρίσκεται στο ακριβές ανατομικό σημείο, ώστε ο νέος σύνδεσμος να μιμείται τη φυσική λειτουργία. Μια λάθος τοποθέτηση μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική τάση, περιορισμό κίνησης ή υποτροπή αστάθειας.
Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο χειρουργός αξιολογεί αρθροσκοπικά τον χόνδρο, τη θέση και κίνηση της επιγονατίδας, αφαιρεί τυχόν ελεύθερα σώματα και εκτελεί τυχόν πρόσθετες παρεμβάσεις, όπως αντιμετώπιση χόνδρινων βλαβών. Η τάση του μοσχεύματος ρυθμίζεται ώστε να σταθεροποιεί την επιγονατίδα χωρίς να περιορίζει υπερβολικά την κίνηση.
Η τεχνική απαιτεί ιδιαίτερη γνώση της ανατομίας και εμπειρία στην αρθροσκοπική χειρουργική. Η ακτινοσκοπική καθοδήγηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ακριβή τοποθέτηση του μηριαίου σημείου πρόσφυσης, εξασφαλίζοντας ότι βρίσκεται στη σωστή ανατομική θέση. Η χρήση αρθροσκοπίας κατά τη διάρκεια της επέμβασης επιτρέπει τον άμεσο έλεγχο της κίνησης της επιγονατίδας και τη βεβαίωση ότι η σταθεροποίηση είναι επαρκής χωρίς υπερβολικό περιορισμό.
Σε περιπτώσεις που απαιτείται μεταφορά κνημιαίου φύματος, η πρόσθετη αυτή παρέμβαση γίνεται μέσω μικρής τομής στην κνήμη. Το φύμα, μαζί με τον τένοντα του τετρακεφάλου, μετατοπίζεται σε πιο εσωτερική θέση και σταθεροποιείται με βίδες. Αυτό μειώνει τη δύναμη που τραβά την επιγονατίδα προς τα πλάγια.
Δυναμική Αποκατάσταση του Έσω Καθεκτικού Συνδέσμου στο Εξάρθρημα Επιγονατίδας
Η αποκατάσταση του εξαρθρήματος επιγονατίδας πραγματοποιείται με τη πλέον σύγχρονη τεχνική που εφαρμόζει ο ιατρός Κρίθυμος Θωμάς, την δυναμική τεχνική. Η τεχνική αυτή δεν είναι ευρέως διαδεδομένη μιας και πρόκειται για την πλέον σύγχρονη χειρουργική μέθοδο αντιμετώπισης της αστάθειας της επιγονατίδας στις πρώτες μοίρες κάμψης. Εφαρμόζεται μόνο από ελάχιστους Ορθοπεδικούς στην Ελλάδα. Αντίθετα, η πλειοψηφία των Ορθοπεδικών χρησιμοποιεί την κλασική στατική τεχνική.
Το πρόβλημα με τη στατική τεχνική είναι ότι μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη τάση του μοσχεύματος και λάθος καθήλωση του στον μηρό. Αυτό μπορεί να προκαλέσει μετεγχειρητικά πόνο στην επιγονατίδα και μακροπρόθεσμα αρθρίτιδα.
Με τη δυναμική τεχνική που εφαρμόζει ο ιατρός Κρίθυμος Θωμάς, μέσω μιας μικρής τομής, αποκολλάται ο ισχνός ή ο ημιτενοντώδης τένοντας. Με δεύτερη μικρή τομή στην έσω πλευρά της επιγονατίδας, δημιουργείται ένα τούνελ για τη μεταφορά του τένοντα πάνω από την περιοτονία του ραπτικού μυ και την καθήλωσή του στο 1/3 της επιγονατίδας στην έσω πλευρά. Έτσι, λόγω του ότι ο προσαγωγός είναι καμπτήρας μυς, κατά την κάμψη του γόνατος, ο τένοντας τραβιέται φυσικά, χωρίς να προκαλείται υπερβολική τάση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αρθρίτιδα ή πόνο.
Η επέμβαση στα χέρια ενός εξειδικευμένου και έμπειρου ιατρού, προσφέρει άριστο μετεγχειρητικό αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου.
Αποκατάσταση
Η αποκατάσταση μετά από ανακατασκευή MPFL ακολουθεί ένα σταδιακό πρωτόκολλο. Οι πρώτες εβδομάδες εστιάζουν στην προστασία του μοσχεύματος, στην ανάκτηση εύρους κίνησης και στην ενεργοποίηση του τετρακεφάλου, ιδιαίτερα του έσω πλατέος, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στη σταθεροποίηση της επιγονατίδας.
Σταδιακά, η ένταση αυξάνεται, με ασκήσεις ενδυνάμωσης, βελτίωση ισορροπίας και νευρομυϊκή εκπαίδευση. Η επιστροφή σε αθλητικές δραστηριότητες γίνεται σταδιακά, συνήθως μετά από τέσσερις έως έξι μήνες, ανάλογα με τον τύπο επέμβασης και τα συνοδά ευρήματα.
Η ενδυνάμωση του τετρακεφάλου, ιδιαίτερα του έσω πλατέος, αποτελεί θεμελιώδες μέρος της αποκατάστασης. Αυτός ο μυς λειτουργεί ως δυναμικός σταθεροποιητής της επιγονατίδας, και η ενδυνάμωσή του αποτελεί τόσο μέρος της θεραπείας όσο και της πρόληψης υποτροπής.
Η αποκατάσταση μετά από MPFL ανακατασκευή περιλαμβάνει αρκετές διακριτές φάσεις. Η πρώτη φάση, τις πρώτες δύο έως τέσσερις εβδομάδες, εστιάζει στη μείωση πρηξίματος, στην ανάκτηση εύρους κίνησης και στην ενεργοποίηση του τετρακεφάλου. Η δεύτερη φάση, από τις τέσσερις μέχρι τις δώδεκα εβδομάδες, εστιάζει στην ενδυνάμωση, στη βελτίωση ισορροπίας και στη σταδιακή φόρτιση. Η τρίτη φάση, από τους τρεις μέχρι τους έξι μήνες, εστιάζει στη νευρομυϊκή εκπαίδευση, στις αθλητικές δοκιμασίες και στη σταδιακή επιστροφή σε αθλήματα.
Η τήρηση αυτού του σταδιακού πρωτοκόλλου αποτελεί κλειδί. Η πρώιμη υπερφόρτιση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο το μόσχευμα, ενώ η σωστή σταδιακή αύξηση εξασφαλίζει ασφαλή και πλήρη αποκατάσταση. Ο ιατρός παρακολουθεί στενά την πρόοδο σε τακτικά ραντεβού.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα της ανακατασκευής MPFL, σε σωστά επιλεγμένους ασθενείς, είναι γενικά εξαιρετικά. Τα ποσοστά υποτροπής μετά την ανακατασκευή είναι πολύ χαμηλά, σημαντικά χαμηλότερα σε σύγκριση με τη συντηρητική αντιμετώπιση σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα αστάθεια. Η πλειονότητα αναφέρει σταθερή επιγονατίδα, εξάλειψη της αίσθησης αστάθειας και δυνατότητα επιστροφής σε αθλητικές δραστηριότητες.
Η ικανοποίηση είναι ιδιαίτερα υψηλή σε ασθενείς που είχαν σημαντική αστάθεια πριν την επέμβαση. Η ανακούφιση από τον φόβο νέου εξαρθρήματος και η δυνατότητα συμμετοχής σε δραστηριότητες που είχαν εγκαταλείψει αποτελούν σημαντικά οφέλη για την ποιότητα ζωής.
Τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα εξαρτώνται σημαντικά από τη σωστή αντιμετώπιση τυχόν ανατομικών παραγόντων. Ασθενείς στους οποίους αντιμετωπίστηκε μόνο η ρήξη MPFL, χωρίς να ληφθούν υπόψη σοβαροί ανατομικοί παράγοντες, μπορεί να εμφανίσουν υποτροπή. Γι’ αυτό, η ολοκληρωμένη αξιολόγηση και η εξατομικευμένη στρατηγική αποτελούν τη βάση μιας επιτυχημένης αντιμετώπισης.
Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει σταθερά ότι η ανακατασκευή MPFL, σε σωστά επιλεγμένους ασθενείς, μειώνει δραματικά τα ποσοστά υποτροπής σε σύγκριση με τη συντηρητική αντιμετώπιση σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα αστάθεια. Αυτό καθιστά την επέμβαση μια αξιόπιστη λύση για ασθενείς που έχουν δοκιμάσει τη συντηρητική αγωγή χωρίς επιτυχία.
Κόστος
Το κόστος εξαρτάται από πλήθος παραγόντων.
- Τον τύπο μοσχεύματος, αυτομόσχευμα ή αλλομόσχευμα, και τα υλικά σταθεροποίησης.
- Τυχόν πρόσθετες παρεμβάσεις, όπως μεταφορά κνημιαίου φύματος, τροχιλεοπλαστική ή αντιμετώπιση χόνδρινων βλαβών.
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Πρέπει να κάνω χειρουργείο μετά το πρώτο εξάρθρημα;
Συνήθως όχι. Το πρώτο εξάρθρημα αντιμετωπίζεται κατά κανόνα συντηρητικά, με ακινητοποίηση, σταδιακή κινητοποίηση, φυσικοθεραπεία και εντατική ενδυνάμωση. Η χειρουργική ανακατασκευή MPFL εξετάζεται σε υποτροπιάζουσα αστάθεια, δηλαδή μετά από δεύτερο εξάρθρημα ή περισσότερα, σε σημαντική χόνδρινη βλάβη με ελεύθερο σώμα, ή σε σημαντικούς ανατομικούς παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τον κίνδυνο υποτροπής, όπως τροχιλιακή δυσπλασία.
Πόσο θα διαρκέσει η αποκατάσταση;
Η πλήρης αποκατάσταση χρειάζεται συνήθως τέσσερις έως έξι μήνες, ανάλογα με τον τύπο επέμβασης και τα συνοδά ευρήματα. Η επιστροφή σε αθλητισμό βασίζεται σε αντικειμενικά λειτουργικά κριτήρια δύναμης, ισορροπίας, εύρους κίνησης, νευρομυϊκής ετοιμότητας και αίσθησης ασφάλειας, που αξιολογούνται σε τακτικά ραντεβού.
Θα ξαναβγεί η επιγονατίδα;
Τα ποσοστά υποτροπής μετά από σωστά εκτελεσμένη ανακατασκευή MPFL, σε συνδυασμό με αντιμετώπιση τυχόν ανατομικών παραγόντων, είναι πολύ χαμηλά, συνήθως κάτω του πέντε τοις εκατό. Η σωστή χειρουργική τεχνική, η ακριβής τοποθέτηση στο ανατομικό μηριαίο σημείο, η κατάλληλη τάση του μοσχεύματος, η αντιμετώπιση ανατομικών παραγόντων και η σωστή, συστηματική αποκατάσταση μειώνουν σημαντικά αυτόν τον κίνδυνο.
Τι είναι η τροχιλιακή δυσπλασία;
Η τροχιλιακή δυσπλασία είναι μια ανατομική ιδιαιτερότητα κατά την οποία η αύλακα στο μηριαίο, μέσα στην οποία εδράζεται και κινείται η επιγονατίδα, είναι ρηχή, επίπεδη ή ακόμη και κυρτή αντί κοίλη. Αυτό μειώνει σημαντικά τη φυσική σταθερότητα της επιγονατίδας και αυξάνει τον κίνδυνο εξαρθρήματος. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί πρόσθετη χειρουργική αντιμετώπιση πέρα από την ανακατασκευή MPFL.
Θα μπορέσω να ξανακάνω αθλητισμό;
Ναι, η μεγάλη πλειονότητα των ασθενών επιστρέφει επιτυχώς σε αθλητικές δραστηριότητες μετά από ανακατασκευή MPFL και σωστή, σταδιακή αποκατάσταση. Η σταδιακή επιστροφή, με εντατική ενδυνάμωση, νευρομυϊκή εκπαίδευση, αθλητικές δοκιμασίες και εξάλειψη του φόβου νέου εξαρθρήματος, εξασφαλίζει ασφαλή και αποτελεσματική επάνοδο στο επίπεδο δραστηριότητας πριν τον τραυματισμό.
Πότε πρέπει να επισκεφθώ τον ορθοπαιδικό;
Αν η επιγονατίδα σας έχει βγει από τη θέση της έστω και μία φορά, αν αισθάνεστε αστάθεια ή φόβο ότι μπορεί να ξαναβγεί κατά τις δραστηριότητες, ή αν ο πόνος και η δυσλειτουργία στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος επηρεάζουν τη δραστηριότητά σας, Η σωστή αξιολόγηση μετά τον τραυματισμό αποτελεί πάντα το πρώτο σημαντικό βήμα για τη σωστή θεραπευτική στρατηγική.
